Best Post Awards '09

Η κοινότητα των bloggers έχει την ευκαιρία να διακριθεί μέσα από τα posts της για το 2009.


Στο site Best Post Awards '09 (http://www.bestpostawards.gr/) μας δίνεται η δυνατότητα να προτείνουμε τα posts που μας άρεσαν για το 2009 (μέχρι 6/12) και στη συνέχεια να ψηφίσουμε (από 7 έως 20/12) για το καλύτερο απ’ αυτά.
Εκτός από την κατηγορία ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (εκεί που λογικά «παίζουμε» εμείς) υπάρχουν και οι κατηγορίες ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, ΤΑΞΙΔΙΑ, ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΣΗ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

Σκούρκοι παντού!

Σχεδόν όλοι οι φίλοι φέτος έχουν αναφερθεί στα blogs τους σ’ αυτό το φαινόμενο. Φαίνεται ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη έξαρση σε ολόκληρη την Ελλάδα και η έντασή του κυμαίνεται από αρκετά ενοχλητική έως καταστροφική.

Χθες, παρατηρούσα τις επιδρομές που έκαναν οι σκούρκοι στα μελισσάκια. Είχαν μια μεθοδικότητα και έδειχναν μια ομαδικότητα στο «κυνήγι» τους. Δεν επιτίθονταν όλοι μαζί αλλά ένας ή δύο κάθε φορά. Πετούσαν μπροστά από τις εισόδους σε ευθεία και πάντα «χτύπαγαν» τη μέλισσα που εκείνη τη στιγμή επέστρεφε στην κυψέλη της, αποφεύγοντας έτσι τις μέλισσες-φρουρούς που είχαν μαζευτεί μπροστά στις εισόδους. Οι υπόλοιποι πέταγαν χαμηλά στο πίσω μέρος των κυψελών, και όταν κάποιος είχε ολοκληρώσει επιτυχώς το «χτύπημά» του, ερχόταν μπροστά και έπαιρνε τη θέση του.

Ξεκίνησα αμέσως την εφαρμογή της παγίδας με την κόλλα. Άπλωσα πάνω σε παλιά πλακάκια την κόλλα και έβαλα για δόλωμα λίγη γατοτροφή (ψάρι από κονσέρβα).

Τοποθέτησα μερικά τέτοια πλακάκια στο πλάι, μπροστά και πίσω από τις κυψέλες.
Μετά από 1,5 ώρα και κάτι, και αφού σταμάτησε και η ψιλοβροχούλα που είχε πιάσει, ανέβηκα να δω τι γίνεται.

Στις παγίδες μπροστά από τις κυψέλες δεν δούλεψαν καλά οι παγίδες. Στα πλαϊνά είχαν πιαστεί ελάχιστοι. Αλλά σε αυτές στο πίσω μέρος ήταν το κάτι άλλο!


Αν μέσα σε 2 ώρες περίπου, παγιδεύτηκαν πάνω από 100 σκούρκοι, φαντάζομαι τι θα έχει «παρελάσει» από εδώ όλους αυτούς τους μήνες. Και ακόμη δεν λένε να κοπάσουν και να τα αφήσουν τα μελισσάκια λίγο στην ησυχία τους. Είναι τέτοιοι τελικά οι πληθυσμοί των σκούρκων που το κυνήγι τους με τις παγίδες μοιάζει λίγο μάταιο. Άντε να δούμε τι θα γίνει στο τέλος. Ήδη 2 από τα μελίσσια έχουν αποδυναμωθεί αρκετά και απ’ ότι φαίνεται θα πάνε για συνένωση για να βγάλουν το χειμώνα.

Μια ω-ραιαί-α πε-τα-λούου-δα!!!

   Στο κενό που δημιουργήθηκε από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις σήμερα, έκανα μια γρήγορη επίσκεψη στα μελίσσια για να δω τι γίνονται τα «μικρά» μετά τις τροφοδοσίες και για μια ματιά στα «μεγάλα».
Τα «μικρά» φαίνεται να έχουν αυξήσει λίγο την κινητικότητά τους και σε 2-3 βδομάδες λογικά θα φανούν και τα αποτελέσματα της τροφοδοσίας.
Τα «μεγάλα» παραμένουν σταθερά και γι’ αυτό είπα να τα «σφίξω» λίγο ώστε να αισθάνονται καλύτερα.

Τα πλαίσια που αφαίρεσα, τα πήγα στην αποθήκη για να κάνω «πακέτο» και να τα πάρω μαζί μου με τελικό προορισμό στον καταψύκτη, αφού λογικά δεν θα χρειασθούν άλλο φέτος.

Και ενώ άνοιγα τα πατώματα για να πάρω τα πλαίσια, βρέθηκα μπροστά σ’ αυτό:
Πεταλουδίτσες κηρόσκωρου σαν κι αυτή
υπήρχαν παντού.

Με πρόλαβε...

Δυστυχώς, έστω και για λίγο, 45 περίπου πλαίσια βρέθηκαν εκεί μαζί. Τα πιο χτισμένα, ήταν αυτά που είχαν και το μεγαλύτερο πρόβλημα, ενώ αντίστοιχα τα μισοχτισμένα λιγότερο. Σε πλαίσια με σκέτο φύλλο κηρήθρας που δεν είχαν μπει σε κυψέλη, φαίνεται να μην έχουν πειραχθεί.

Προφανώς χάθηκε ολόκληρο το «κεφάλαιό» μου σε χτισμένα πλαίσια και έτσι πάμε πάλι από την αρχή. Από εκείνη τη στιγμή που το αντίκρισα αυτό, τα συναισθήματα εναλλάσσονται. Το πείσμα διαδέχεται την απογοήτευση, όμως γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει χρόνος να ασχοληθώ όπως θα ήθελα - και όπως πρέπει – την επαναφέρουν.