Λαδομέλισσο (Μυστήριο)

Μετά από μαραθώνιες συζητήσεις για να βρω τον καταλληλότερο τρόπο για να βγει το μελίσσι από το δέντρο, είχαμε πλέον καταλήξει πως περίπου θα προχωρήσουμε. Πρώτα όμως θα έπρεπε να γίνει μια σχετική προεργασία και προετοιμασία.
Με την ευκαιρία μιας κοινωνικής υποχρέωσης, ο πατέρας μου βρέθηκε χθες στο χωριό και έκανε μια αυτοψία για να εκτιμήσει σε τι κατάσταση βρίσκεται το μελίσσι και τι θα χρειαζόμασταν στην συνέχεια.

Σήμερα λοιπόν που επέστρεψε, τα μαντάτα δυστυχώς δεν ήταν καθόλου ευχάριστα. Αν και η χθεσινή μέρα ήταν ψιλοβροχερή και με σχετικό κρύο, οπότε θα ήταν λογικό να μην υπάρχει κάποια κινητικότητα, μετά από έναν προσεκτικότερο έλεγχο και μια μικρή «παρενόχληση» δεν φάνηκε να υπάρχει κάποια αντίδραση. Κακές ενδείξεις χωρίς όμως αποδείξεις. Ρωτώντας και τον θείο που ήταν 'επιφορτισμένος' με την τροφοδότησή του μελισσιού, είπε ότι και την τελευταία φορά που πήγε και ήταν σχετικά καλός καιρός, δεν είδε να εκτελούνται πτήσεις ή κάποια δραστηριότητα στην είσοδο.

Σκούρα τα πράγματα!

Δεν ξέρω αν πραγματικά η κατάσταση είναι άσχημη, αφού το μοναδικό σημάδι ότι μπορεί είναι εντάξει είναι το γεγονός ότι οι τροφές που του παρείχαμε δεν είναι μέσα. Αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται και σε άλλους παράγοντες (π.χ. ποντίκια ή μυρμήγκια). Σε οποιαδήποτε περίπτωση, ήταν προγραμματισμένη η επίσκεψή μου εκεί σε περίπου ένα μήνα. Οπότε θα δούμε τότε αν το μελισσάκι τα έχει καταφέρει αν και οι ελπίδες είναι πλέον λιγοστές.

Ίσως στην αρχή, μαθαίνοντας αυτή την εξέλιξη, να στενοχωρήθηκα αφού ρεαλιστικά δεν θα έχω πιθανώς την δυνατότητα να «πιάσω» το μελίσσι, αλλά ειλικρινά δεν εξαντλείται η αισιοδοξία μου εκεί. Θέλω να πιστεύω ότι με τις πρώτες ανθοφορίες της περιοχής, πίστεψε ότι έχει πλέον την δυνατότητα να αναζητήσει ένα καλύτερο μέρος να συνεχίσει τη ζωή του και το έπραξε.

Ακόμα και αν δεν επιβεβαιωθεί ποτέ αυτό, θα με ευχαριστεί αυτή η σκέψη το ίδιο σαν να είχε μπει τελικά στην κυψέλη μου. Μου δίνει την αίσθηση της περίθαλψής του στους δύσκολους μήνες και την επιστροφή του στην ελευθερία όταν επανήλθε η σιγουριά της αυτοσυντήρησης.

Βαφή κυψελών - Φάση 1η

Χθες ξεκινήσαμε την προετοιμασία του εξοπλισμού. Μεσοβδόμαδα είχαν αγοραστεί όλα τα απαραίτητα υλικά και εργαλεία και ξεκινήσαμε πρωί-πρωί τις εργασίες.
Είπαμε για πρώτη φορά, να ακολουθήσουμε την προεργασία που περιγράφετε στο βιβλίο (by the book, που λένε) του Α.Θ. Θρασυβούλου «Πρακτική Μελισσοκομία» (σελ. 160) δηλαδή, κάψιμο ρόζων και πέρασμα μέσα-έξω με 2 λινέλαιο, 1 νέφτι και 1/5 στεγνωτικό.
Έτσι ξεκινήσαμε με το κάψιμο των ρόζων.

Προχωρώντας για το λινέλαιο, είπαμε αντί να τις περάσουμε με το πινέλο, να γεμίσουμε μια μικρή σκαφίτσα ώστε να τις βουτάμε μέσα με κάθε πλευρά και να απορροφούν καλύτερα και γρηγορότερα. Έτσι θα χρειαζόμασταν περισσότερα από 2 γαλόνια που αρχικά είχα πάρει. Ξανά λοιπόν σε ένα χρωματοπωλείο (ήθελα να πάρω επίσης και καρφάκια για τα πλαίσια που δεν έβρισκα πουθενά). Αφού πάλι γύρισα 2-3^*, βρήκα τελικά σ’ ένα. Ζητώντας το λινέλαιο σε μεγαλύτερη συσκευασία, ένας κύριος ρώτησε αν ήταν για κυψέλες. Η συζήτηση δεν άργησε ν’ αρχίσει, αφού ήταν και κείνος παλιός μελισσοκόμος αλλά και ελαιοχρωματιστής κατά κύριο επάγγελμα. Για να μη μακρηγορώ, μου είπε κάποια πράγματα και ομολογώ ότι με επηρέασε σημαντικά. Το αποτέλεσμα ήταν να αλλάξω γνώμη για τον τρόπο βαφής των κυψελών. Συνοπτικά: εσωτερικά δεν περνιέται τίποτα, εξωτερικά πρώτα βελατούρα νερού και μετά ριπολίνη νερού και από κάτω μονωτικό (πολύ αραιωμένο για να ποτίσει) και στη συνέχεια βελατούρα & ριπολίνη νερού.
Παρόλα αυτά, σιγά μην δεν έκανα και ‘γώ τα δικά μου. Πριν το βάψιμο λοιπόν, άρχισα το τρίψιμο και το στοκάρισμα.

   

Κατόπιν πιάσαμε τα καπάκια. Πρώτα ένα ελαφρύ “καλαφάτισμα” στις όποιες ατέλειες και μετά το πρώτο πέρασμα με αστάρι για γαλβανιζέ.

     

Αφού περιμέναμε να στεγνώσουν τα καπάκια, συνεχίσαμε με την τοποθέτηση καψουλιών στα πλαίσια.

Σήμερα το πρωί συνεχίσαμε με το δεύτερο χέρι του ασταρώματος της λαμαρίνας στα καπάκια…

…και το πέρασμα του μονωτικού στις βάσεις.

Αν υπάρξει χρόνος μεσοβδόμαδα θα περαστεί η βελατούρα ώστε το Σαββατοκύριακο να περαστούν και οι ριπολίνες, που είναι λίγο πιο “μπελαλίδικες” λόγω των διαφορετικών αποχρώσεων.

^*(Σημ.: Είναι απίστευτο πόσο δυσκολεύτηκα να βρω καρφάκια μικρότερα από 20 χιλιοστά. Μετά από έρευνα σε όλα τα χρωματοπωλεία της ευρύτερης περιοχής, βρήκα τελικά ψιλά καρφάκια 6x16 για το κάρφωμα των ορθοστατών και 7x16 με πιο πλατύ κεφάλι για το κάρφωμα του σύρματος.)

Απονομή

Χθες το απόγευμα (18:30) έλαβε χώρα τελικά η αναβληθείσα (για τις 31/1-18:00, λόγω Χριστόδουλου) κοπή της πίτας του ΙΓΕ και η απονομή των «πτυχίων».

Λόγω της απρόοπτης αλλαγής ημέρας, έγινε αναγκαστικά και περικοπή στην ατζέντα της εκδήλωσης. Έτσι, χωρίς πολλούς επισήμους αποφύγαμε τις μακροσκελείς ομιλίες και μέσα σε μια ωρίτσα περίπου, πήραμε τις βεβαιώσεις και ολοκληρώσαμε και τυπικά την εκπαίδευσή μας στην μελισσοκομία.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν, λοιπόν, για τους εραστές της τέχνης της μελισσοκομίας! (ή απλά, ερασιτέχνες μελισσοκόμους)